
أבـبّڪْ ♥ בـتـۓ ڸۈ בֿـآڸفتڹـآ اڸظّرۈف *
أבـبّڪْ ♥ בـتـۓ ڸۈ عآرﬦ‘ـتڹـآ اڸأڸۈف *
غِ ـيآبڪ ‘، يعڹے ڸـ ابتسآمتے اڸغرۈب ~
ۈج ـۈدڪ ‘، يغيّر أيأمے ۈعَـטּ בـژڹـے اڸسّعآدۃ تڹـۈب ~
أבֿـبَآرِڪ مآ تۈﬦ،ـڸڹے .. ۈعَـטּ ڸقيآڪْ أڹآ مـבـرۈمۃ /
شڪِثر أفتِقْدڪْ يآ اڸغآڸے .. ۈقڸبي أڹآ ڸآ تڸۈمـﮧ ـ
اڸسّآعآت ۈاڸدقآيِق بدۈטּ ڎِڪْرآڪ .. ۈاللَّـﮧ معدۈمۃ /
هيـﮧ أيّآمے بڸيّـآڪ مآڸهآ طَعم ۈڸآ معڹۓ }
أيّآمے بڸيّـآڪ ﬦ،ـعبۃ ۈڪڸ يۈم أدۈرڸهآ عَـטּ مغژـۓ }
أבـبّڪْ ♥ בـتـۓ ڸۈ ﬦ‘ـآقَت عِ ـڸيڹآ اڸدڹيآ *
أבـبّڪْ ♥ בـتـۓ ڸۈ ﬦ،ـعّبْت عِ ـڸيڹآ اڸڸقيآ *
ڪيف أعِ ـيش مـטּ دۈڹڪ בֿـبّرڹے .؟.
مآقدر أعَ ـبّر ڸڪ أڪثر ‘، ۈڸآ أقدر أבֿـبّرڪ بـ إבـسآسے ~
مآ ۈدّيے أﬦ،ـعّب عِ ـڸيڪ اڸبعد ۈاڸفرقى ‘، ۈإڹت دآريے ~
تعّبتڪْ ۈيّآيَـﮧ اڸسّمُـۈבـۃ .. ۈاعْ ـڎِرڹے /
مآ بتڪَڸم أڪْثر مآ ۈِدّـے إڹّڪَ بسِبّـتے .. تـ ع ـآڹے /
¤¤¤
Şυӎ
¤¤¤
عڹدڪ أمَڸ إڹے { مع اڸوقت بڹسَآڪ «
وعڹديے أمڸ إڹڪ » بترجع مع اڸوقت }
مآ هَمڹـے ‘اڸـבـآضر‘ دآمڹے بـ يوم || بـڸقآڪ ||
بعدِڪ تظڹ إڹي ڹسيتڪ بعد مآ قريت هآ اڸڪڸمآت ؟
أتـבـدّآڪ !!!
» أבـبڪ أבـبڪ وأבـبڪ «
اڹت ‘الـבـياة‘ يآ عمريے ، قڸبے || فِدآڪ ||
توقفي يا بنت أبيكِ , … فقد تجاوزتِ الحدِّ
ليس بيدي حيلةٌ ففد أصبح الخجل أشدِّ
لأنكِ قلتي كلاما ً يتساما عن أيِّ ردِّ
قليل ٌ إن قلت أهديك بوسة على الخدِّ
لكن لما الإعتذار ؟ أحقيقةٍ ما تقولينه ؟ أجدِّ ؟
* * * đмŏŐӡά «▪~
أثَّرتي في سماتي و حقا ً لم تكوني عني لاهية
غيَّرتي حياتي بعدما كنتِ أنتِ هيَ …
لذ‘لك :-
أבـبّڪْ ♥ בـتـۓ ڸۈ طال الأمد
أבـبّڪْ ♥ إلى الأبد .